ประกาศใช้นโยบายใหม่สำหรับการส่งออกรถยนต์อย่างเป็นทางการ

เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2568 กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศ กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ และสำนักงานทั่วไปด้านศุลกากร ได้ออก "ประกาศเกี่ยวกับการเสริมสร้างการจัดการการส่งออกรถยนต์ใช้แล้ว" ประกาศดังกล่าวระบุว่า ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2569 สำหรับยานพาหนะที่ยื่นขอส่งออกซึ่งมีอายุน้อยกว่า 180 วัน (รวม) นับจากวันที่จดทะเบียน กรมพาณิชย์ท้องถิ่นควรแนะนำให้วิสาหกิจท้องถิ่นส่ง "หนังสือยืนยันบริการหลังการขาย" ที่ออกโดยผู้ผลิตยานยนต์ การยืนยันนี้ต้องระบุประเทศที่ส่งออก ข้อมูลยานพาหนะ ข้อมูลเกี่ยวกับจุดบริการหลังการขาย และประทับตราด้วยตราประทับอย่างเป็นทางการของผู้ผลิต ยานพาหนะที่ไม่สามารถจัดหาเอกสารข้างต้นได้ จะไม่ได้รับใบอนุญาตส่งออก

นอกจากนี้ ประกาศดังกล่าวยังกำหนดมาตรฐานการยื่นคำขอและการออกใบอนุญาตส่งออก โดยกำหนดให้ข้อมูลที่ส่งสำหรับการขอใบอนุญาตส่งออกต้องสอดคล้องกับ "ใบรับรองการจดทะเบียนยานยนต์" อย่างสมบูรณ์ มิฉะนั้น จะไม่ออกใบอนุญาตส่งออก นอกจากนี้ยังมีการจัดตั้งกลไกการจัดการและการออกจากระบบสำหรับวิสาหกิจแบบไดนามิก ซึ่งอนุญาตให้วิสาหกิจส่งออกรถยนต์ใช้แล้วที่มีพฤติกรรมไม่สุจริตถูกเรียกสัมภาษณ์ สั่งให้แก้ไข และแม้กระทั่งควบคุมหรือจำกัดคุณสมบัติการส่งออกอย่างเข้มงวดในระหว่างกระบวนการอนุมัติใบอนุญาต

นโยบายนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อควบคุมการปฏิบัติที่วุ่นวายในการส่งออก "รถยนต์ใช้แล้วที่วิ่งไปศูนย์กิโลเมตร" ในฐานะรถยนต์ใหม่ภายใต้หน้ากากของรถยนต์ใช้แล้ว ซึ่งเป็นการทำลายระบบราคาในต่างประเทศ นอกจากนี้ ยังมีเป้าหมายที่จะเปลี่ยนโฟกัสของอุตสาหกรรมการส่งออกรถยนต์ใช้แล้วจากการ "แข่งขันด้านราคา" ไปสู่ "การแข่งขันด้านคุณภาพและบริการ" สำหรับธุรกิจที่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ สิ่งนี้จะสร้างสภาพแวดล้อมทางการตลาดที่เป็นมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในระยะยาว